颂古一○一首

sòng gǔ yī yī shǒu
颂古一○一首

fāng cǎo màn màn qǐ biàn qiū, mù tóng bái gǔ zì yōu yóu.
芳草漫漫岂变秋，牧童白牯恣优游。
yì zhōng yǒu lù rén nán jiàn, què wèi qí niú bù shí niú.
异中有路人难见，却谓骑牛不识牛。